ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
"."
لوهلة تملكتنى مشاعر الانانية عندما كنت فى المسجد و لوحدى وفى رمضان .تمنيت الا يأتى احدا الى المسجد يصلى بجانبى واعتقد بذلك انها انسب فرصة للخشوع بين يدى الله وبالفعل بدأت الصلاة وانا لوحدى فى المسجد انا والقران وبس مافيش حد اخد بالى منه مافيش اى حد ممكن يخرجنى من الصلاة دى لابسة ايه ودى بتصلى ازاى ودى بتتأخر فى السجود ودى بتاكل الركوع كل ده ماكانش موجود وعندما انتهى الامام من قراءة الفاتحة شعرت ببنت تصغرنى بحوالى خمس سنوات او اكتر لم اكن اتخيل ان فرحتى بالبنت اللى وقفت جنبى اكتر من الانانية اللى كنت فيها وتمنيت لو ان المسجد كان ممتلئا بالمصلين ونكون قوم اجتمعوا على حب الله وواقفين كتفنا فى كتف بعض وجنب بعض وبالفعل جاءت امرأة اخرى وبنتها وثم تليها امرأة اخرى وهكذا انتهى ذلك اليوم فى رمضان سيدتان وتلات بنات فى المسجد كله و فى رضان .الحمدلله ان اليوم لم ينتهى على ّ لوحدى وفى اليوم التالى كنا فقط تلاتة واعتقد هذا اليوم سيكون العدد اتنين لانى لم استطيع النزول الى المسجد اليوم اعتقد هذا كان بسبب الانانية .
انا ماكنتش عاوزة حد يصلى جنبى عشان تكون نيتى خالصة لله بس بصراحة الفرحة بتكتمل بالمشاركة والمشاركة بتكون احلى واحلى على طاعة الله وعلى الخير مع اخلاص النية لله برضه و الثواب اكيد يكون اكتر لو اخلصت النية فى وسط الناس والا كان يبقى مسجد لكل
مواطن ....وكل واحد يصلى الجمعة لوحده ويصلى العيد لوحده ..يبقى يعيش لوحده بقى ومحدش يقدر يعمل كدة
وحتى بعد رمضان مين هيسد الفراغ اللى جبنى عشان الشيطان :(.
عشان كدة انا بكرة ان شاء الله مش هنزل المسجد لوحدى هاخد حد معايا والثواب يكون اكتر والفرحة عندى تكون اكبر
